Şehitleri Anma Etkinlikleri

4 Nisan 1953 tarihinde saat 02.15‘te gece yarısı rehber ve Komodor Denizaltısı olan Dumlupınar, Çanakkale Boğazı’ndan geçerken Nara Burnu’nda İsveç bayraklı "Naboland" adlı şilep ile çarpışmış, sancak baş omuzluk civarından aldığı yara nedeniyle batmıştır. Denizin dibinde bilinmeyen bir yerde 20 derece yan yatmış vaziyette bulunan denizaltıdan telefonla şamandıra fırlamış ve suyun derinliklerinden bir ses: “Komutanım, ailelerimize selam söylüyoruz. Bizi kurtaracağınızdan eminiz. Vatan sağ olsun!” diye haykırmıştır. Bu ses Elektrik Astsubay Çavuş Selami Özben'in sesidir. Deniz altından deniz üstüne ilk ve son sesi ulaştıran denizci. O gün denizaltının o bölmesinde bulunan yirmi iki kişinin sesine Kurtaran Gemisi en son hızı ile yetişmiştir. Fakat Çanakkale Boğazı’nın hırçın suları, hiç durmayan, dinmeyen akıntısı bütün gayretleri boşa çıkartmıştır. Üç gün süren yoğun kurtarma çalışmalarına rağmen hiçbir netice elde edilememiştir. 7 Nisan sabahı Millî Savunma Bakanlığı’nın olayla ilgili yayımladığı tebliği ile de gemideki denizcilerimizden ümit kesilmiştir. Denizaltına depo edilen 72 saatlik oksijen, 72 saatlik hayat, dakika dakika harcanmış ve bu kaza sonucunda 7 subay, 35 astsubay ve 39 er olmak üzere toplamda 81 denizcimiz şehit olmuştur. Ruhları şad olsun.